جامعه شناسی ادبیات

رمان ركسانا نوشته م .مودب پور داستاني است آرمانگرايانه مانند بقيه نوشته هاي او.

در اين داستان سعي به قهرمان پروري نمي شود اما شخصيت آرماني با تمام جزييات آن تصوير مي شود واين از طريق برجسته كردن ابعاد منفي شخص دوم داستان مي باشد نويسنده در اين كتاب افراط فراواني در تجمل گرايي دارد  و ويژگيهاي اين تجمل را در زندگي نقش اول داستان به خوبي برجسته مي كند.

داستان عاشقانه اي كه او در اين كتاب مطرح مي كند عشق شاهزاده و گدايي است مثل اكثر داستان هاي عامه پسند . و اين عشق  دقيقا نافرجام است .

با اينكه زمان توصيف شده داستان تهران دهه 70و اوايال دهه 80 است  ولي هيچ از يك واقعيتهاي تهران اين زمان چالشهايي كه مردم با آن دست و پنجه نرم مي كنند را توضيح نمي دهد .تهران آرمان شهري عاري از دود و دوز وكلك وناامني است .

دين دراين داستان كاملا مصنوعي و ابزاري توصيف شده است چون هيچ يك از اعضاي داستان براي مثال نماز نمي خوانند ولي وقتي شخص اول داستان عاشق دختري ارمني مي شود پدر خانواده به شدت با وي مخالفت مي كند.

ودر انتها نويسنده براي پايان بخشيدن به داستان آسان ترين راه كه مرگ معشوقه است را انتخاب ميكند و به داستان خود خاتمه ميدهد

در بعضي داستان ها خواننده  به يكباره وسط داستان پرتاب مي شود و نويسنده با شرح ادامه داستان خواننده را مجبور به كشف گذشته داستان و راز گشايي از دنباله داستان مي كند

همانطور كه همه همه مي دانند شعر پروين اجتماعي است با توجه به شرايط خاص حاكم بر زمان زندگي او كه سرشار است از فشار و خفقان شعر او انعكاسي از جوي است كه بر او و مردم زمان او حكومت مي كند آنچه كه من در اين مقاله بيشتر بر آن تمركز كرده ام معرفي اقشار گوناگون در شعر اوست .

اودر مناظرات و قطعات خود با ظرافت زنانه از حاكميت پادشاهان و انحرافات آنان گرفته تا يتيماني كه ياقوت اشكشان بر گونه جاري است را مد نظر قرار مي دهد او در شعر خود از ظلم حكام بسيار شكايت ميكند و آنچه كه در تمناها و آرزوهاي او موج مي زندجامعه اي است بي طبقه كه تر جيحا سعي دارد روح عدالت را بر آن جاري سازد

در اين مقاله اشعار وي را از ابتداي ديوان او تا انتها بر حسب موضوعمورد بررسي قرار داده ام و به علت پرهيز از اطاله كلام و در صورت لزوم نام اشعار يا ابياتي را كه باعث گيرايي بيشتر متن شود آورده ام